Lie

Het idee ‘cohousing’ duikt al jaren regelmatig op in onze gesprekken, gedachten en vage plannen met vrienden. Het deinde telkens weer uit, maar bleef ook onderweg als een tak in een sloot hier en daar vasthaken. Tot die zaterdag in september. Een afscheidsviering van een vriend in Nieuwrode. Nadien in gedachten verzonken met de bus weer naar huis, langs een kronkelbaan door het vredige Hageland. Ik zie een man die ZIJN auto op ZIJN oprit doet glimmen, een andere harkt ZIJN tuin voor ZIJN voordeur, een vrouw poets HAAR ramen en kinderen spelen op HUN schommel en in HUN zandbak. Help!

Helder als het water in een Mexicaanse cenote werd me duidelijk wat ik wou. Het was enkel nog zoeken naar een geschikt project. Niet al te kieskeurig. Een combinatie van een (relatief) rustige ligging, vlot bereikbaar en niet te ver van onze kinderen en kleinkinderen. Een groep bewoners, zo verscheiden mogelijk, maar met de neuzen in dezelfde richting als het op idealisme en integriteit aankomt. Mensen waar ik me intuïtief goed bij voel. Gummarushof. 🙂

Vermits op mijn verjaardagstaart intussen meer kaarsjes moeten dan men meestal haalbaar vindt, heb ik al een ferme rugzak met verhalen, ideeën en ervaringen bijeen geleefd. Hier de top3 van wat me boeit en drijft:

  • Geen beter cadeau dan een onvoorspelbare verrassing. Dat is Gummarus hof op en top.
  • Vlakbij of ver weg op ontdekking gaan is mijn lang leven. Dat ben ik van plan op ons ‘hof’ en in wijde cirkels errond.
  • Less is more. Hou het simpel, puur en echt en ik ben mee.

Salud! Tsjiiing! Op Gummarushof!

lie

Advertenties